Toegankelijk maken van hulp

“We konden mijn oudste zus nooit zover krijgen om hulp te accepteren. Maar we zagen natuurlijk allemaal dat het niet goed met haar ging. Gelukkig troffen we een geduldige dame van de thuisbegeleiding. Deze vrouw kon na veel proberen tot mijn zus doordringen en inmiddels is haar leven aardig op de rit! Mijn zus zal altijd hulp nodig blijven hebben, maar dat accepteert ze inmiddels ook.”
– Truus, 58 jaar

Voor wie?

Cliënten die hulp nodig hebben maar er niet zelf om vragen. Vaak is er sprake van een sociaal isolement, verwaarlozing, overlast of een andere vorm van zorgmijdend gedrag.

Wat willen we bereiken?

Cliënt accepteert dat er verandering in zijn situatie nodig is en aanvaardt hulpverlening.

Wat gaan we doen?

Bij deze vorm van thuisbegeleiding staan contact leggen en vertrouwen winnen voorop. Vervolgens sluit de thuisbegeleider aan bij de belevingswereld van de cliënt. Samen met de cliënt, en op basis van de signalen van derden, wordt een plan van aanpak opgesteld.

Activiteiten hierbij kunnen zijn:

  • Contact leggen met de cliënt, eventueel via een vertrouwd persoon
  • Het vertrouwen van de cliënt winnen; ofwel ‘binnen mogen komen’
  • De cliënt motiveren om de hulpverlening te accepteren, zo nodig door het verlenen van (kleine) diensten
  • Een begin maken met een plan van aanpak
  • Overleggen met betrokkenen, bijvoorbeeld familie en/of professionals zoals de huisarts
  • Een indicatie voor vervolghulpverlening aanvragen en/of gespecialiseerde hulpverlening inschakelen